Als je denkt aan veelzijdige renners die de wielersport kleur geven, dan kun je eigenlijk niet om Mathieu van der Poel heen. Je kent hem als de man die ogenschijnlijk moeiteloos schakelt tussen cyclocross, wegwielrennen en mountainbike. Geboren op 19 januari 1995, ben je opgegroeid met de fiets als vanzelfsprekend onderdeel van je leven. Niet zo vreemd ook, want met een vader als Adrie van der Poel en een grootvader als Raymond Poulidor was de koers thuis bijna net zo gewoon als ademhalen. Toch wist jij al vroeg dat je je eigen pad wilde kiezen, los van verwachtingen en beroemde achternamen. Dat pad is inmiddels indrukwekkend en nog lang niet ten einde.

Je jeugd vol ambitie en discipline

Je jeugd stond volledig in het teken van fietsen. Al op jonge leeftijd was duidelijk dat je talent niet beperkt bleef tot één discipline. Je begon met cyclocross, en daar viel je meteen op. Je reed wedstrijden alsof het vanzelf ging, maar achter de schermen werkte je keihard. Je was geen kind dat snel tevreden was. Als je verloor, wilde je weten waarom. En als je won, dacht je alweer aan de volgende wedstrijd. Die gedrevenheid zie je vandaag nog steeds in alles wat je doet. Je combineerde school met trainingen, leerde omgaan met media en druk, en bleef ondanks je jonge leeftijd altijd dicht bij jezelf.

De opmars naar de absolute wereldtop

Toen je eenmaal overstapte naar de elite categorie, duurde het niet lang voordat je naam wereldwijd bekend werd. Op je twintigste werd je wereldkampioen cyclocross bij de senioren. Dat maakte indruk. Je won met een stijl die kracht en controle uitstraalde. Daarna was het hek van de dam. Je pakte nationale titels, wereldbekers en wereldtitels op verschillende ondergronden. Je reed alsof je altijd een plan had, maar je reed ook op gevoel. Die combinatie van tactiek en intuïtie maakt je zo bijzonder om naar te kijken. Je ziet het plezier nog steeds in je gezicht als je over de streep komt. Dat plezier werkt aanstekelijk, zowel bij je teamgenoten als bij de fans.

De indrukwekkende overwinningen op de weg

Als je kijkt naar je prestaties op de weg, dan weet je dat je daar net zo succesvol bent als in het veld. De overwinningen in de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Milaan-San Remo staan bij veel wielerliefhebbers in het geheugen gegrift. Jij rijdt die wedstrijden alsof ze je op het lijf geschreven zijn. Je weet wanneer je moet wachten, wanneer je moet aanvallen en vooral: wanneer je moet doorbijten. Zelfs als je valt, zoals in Glasgow toen je wereldkampioen op de weg werd, geef je niet op. Je stond op, reed door met een kapotte schoen en kwam alsnog solo over de finish. Dat zijn de momenten waarop iedereen ziet wat voor renner je echt bent.

De strijd en vriendschap met Wout van Aert

Je kunt niet over jouw carrière praten zonder de naam van Wout van Aert te noemen. Jullie kennen elkaar door en door. Soms lijkt het alsof jullie elkaar groot hebben gemaakt. De onderlinge duels zijn legendarisch, zowel op de weg als in het veld. Maar ondanks die rivaliteit is er ook respect. Jullie weten dat je elkaar sterker maakt. Als jij wint, weet je dat het niet vanzelf ging. Als je verliest, weet je dat het tegen iemand was die net zo gedreven is als jij. Het mooie is dat jullie elkaar ook buiten de koers kunnen waarderen. Die combinatie van rivaliteit en collegialiteit is zeldzaam in de topsport.

Je leven buiten de koers

Je bent niet iemand die zijn hele leven op social media deelt. Je houdt je privéleven graag op de achtergrond. Af en toe zien mensen een foto van je vriendin of van een ontspannen dag op de golfbaan, maar je bent niet iemand die de publiciteit opzoekt buiten je sport. Je zoekt je rust in de natuur, bij vrienden en familie. Dat zorgt ervoor dat je scherp blijft wanneer het erom gaat. Je weet dat je lichaam en geest allebei in balans moeten zijn om op topniveau te presteren. Die balans heb je goed gevonden. Je kiest je momenten, plant je seizoenen zorgvuldig en zorgt dat je altijd fris aan de start staat.

Wat de toekomst nog in petto heeft

Je bent nu op een punt in je carrière waarop je nog veel dromen hebt, maar ook al veel bereikt hebt. De Olympische Spelen van Parijs zijn een belangrijk doel. Je wilt daar schitteren op de weg, misschien ook in het mountainbiken. De combinatie van doelen maakt het lastig plannen, maar je hebt laten zien dat jij die uitdaging aankunt. Niemand twijfelt eraan dat je daar met ambitie en vertrouwen aan de start zal staan. Je hebt nog jaren voor je, en iedereen kijkt uit naar wat er nog komt. Wat zeker is, is dat jij niet iemand bent die ooit op routine gaat rijden. Zolang je het plezier blijft voelen, blijf je iedereen verrassen.